Prawidłowa waga jest istotna nie tyle ze względów estetycznych, ile przede wszystkim zdrowotnych. Przewlekła nadwaga i otyłość mają bezpośredni wpływ na pogarszające się samopoczucie i choroby takie jak cukrzyca, nadciśnienie oraz niektóre typy nowotworów. Jednym ze sposobów na ocenę prawidłowości naszej wagi jest wskaźnik masy ciała. Co to jest BMI, jak go obliczyć i o czym może świadczyć jego wynik?

BMI — czym jest?

W odniesieniu do wagi ciała, żadne odchyły nie są pożądane. Zarówno niedowaga, jak i nadwaga mogą mieć przykre konsekwencje dla zdrowia. Wskaźnik masy ciała pokazuje, czy pacjent ma odpowiednią wagę w odniesieniu dla swojego wzrostu. BMI może wskazać niedowagę, zdrową wagę, nadwagę lub otyłość i w każdym przypadku jest istotną informacją dla lekarza. Jest to standaryzowany system oceny stosowany na całym świecie, prosty w obliczeniu i ocenie.

W odniesieniu do wskaźnika BMI normy są inne dla dorosłych i dla dzieci oraz młodzieży. Wynika to między innymi z tego, że u dzieci waga zmienia się bardziej dynamicznie i częściowo wynika m.in. z typowych dla ich wieku zmian hormonalnych. Skalę dla dorosłych dzieli się na osiem przedziałów i tak:

  • poniżej 16.0 uznaje się wygłodzenie;
  • 16.0 — 17.0 to wychudzenie;
  • 17.0 — 18.5 to niedowaga;
  • 18.5 — 25.0 to waga prawidłowa
  • 25.0 — 30.0 to nadwaga
  • 30.0 — 35.0 to 1 stopień otyłości
  • 35.0 — 40.0 to 2 stopień otyłości
  • powyżej 40.0 to 3 stopień otyłości, zwana również skrajną otyłością.

preparaty na odchudzanie

BMI — zalety i wady

Największą zaletą BMI jest to, że łatwo i szybko pozwala ocenić, czy mieścimy się w tak zwanej normie. Wzór na obliczenie wskaźnika jest bardzo prosty i jedyne, czego nam potrzeba to kalkulator. Masę ciała w kilogramach dzielimy przez nasz wzrost wyrażony w metrach podniesionych do kwadratu. Dla przykładu, u kobiety ważącej 70 kilogramów o wzroście 1,60 m BMI wyniesie 27,34, a więc przekroczy ona granicę nadwagi. Wskaźnik masy ciała wyliczony w domu może być pierwszym krokiem do skonsultowania się z lekarzem lub dietetykiem.

Główną wadą wskaźnika masy ciała jest to, że nie bierze on pod uwagę indywidualnych cech fizycznych i zdrowotnych pacjenta. Na przykład, mężczyzna, który buduje masę mięśniową na siłowni, będzie z reguły odbiegał wagą od ustalonych norm, ale zdrowie może mu dopisywać. Dlatego w przypadku BMI interpretacja ostatecznie powinna należeć do lekarza lub dietetyka.

Wraz z BMI, lekarz lub dietetyk może chcieć zrobić pomiar fałdu skórnego w celu określenia otłuszczenia narządów, ocenić dietę i poziom aktywności fizycznej, omówić historię rodzinną, by ocenić ryzyko zachorowania np. na choroby serca, a także zlecić dodatkowe badania diagnostyczne. Na tej podstawie oceni, czy nadwaga wynikająca z BMI jest faktycznym zagrożeniem dla zdrowia i życia pacjenta.