Maaloxan 25 mVal roztwór jest lekiem w postaci zawiesiny wiążącym nadmiar kwasu żołądkowego i składa się z dwóch substancji czynnych: algelinianu (wodorotlenku glinu) i wodorotlenku magnezu. Neutralizuje nadmiar kwasu żołądkowego, dzięki czemu łagodzi ból i dyskomfort, a zatem może być stosowany w objawowym leczeniu stanów, w których należy związać kwas żołądkowy, takich jak zgaga i inne dolegliwości żołądkowe związane z kwasami, wrzody żołądka lub dwunastnicy.

10 ml = 1 saszetka zawiera:
Substancje aktywne: algelat żelu wodorotlenku glinu, odpowiadający 230 mg tlenku glinu, oraz 400 mg wodorotlenku magnezu.
Substancje pomocnicze: 4-hydroksybenzoesan metylu, 4-hydroksybenzoesan propylu, kwas cytrynowy jednowodny, sacharyna sodowa, mannitol, roztwór sorbitolu 70 % (niekrystalizujący), olejek z mięty pieprzowej, roztwór nadtlenku wodoru 30 %, woda oczyszczona, kwas solny 10 %.

Tego produktu leczniczego nie wolno przyjmować:
- jeśli pacjent ma uczulenie na algelinian lub wodorotlenek magnezu, olejek z mięty pieprzowej, metylo 4-hydroksybenzoesan, propylo 4-hydroksybenzoesan (parabeny) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
- jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek,
- jeśli pacjent ma zmniejszone stężenie fosforanów we krwi (hipofosfatemia).

Przedłużający się i nawracający dyskomfort żołądka może być oznaką poważnej choroby, takiej jak wrzód żołądka lub dwunastnicy. Leczenie Maaloxan 25 mVal roztwór nie powinno zatem trwać dłużej niż 14 dni bez kontroli lekarskiej. W przypadku wystąpienia smolistych stolców, krwi w stolcu lub wymiotów krwią, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Przed zastosowaniem leku należy porozmawiać z lekarzem, jeśli pacjent:
- ma chorobę nerek,
- jest na diecie o niskiej zawartości fosforanów.

Nie należy stosować leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat, ponieważ nie ma wystarczającego doświadczenia w tej grupie wiekowej.

Ten lek może powodować zaparcia, a przedawkowanie może spowodować zmniejszenie liczby wypróżnień. Duże dawki mogą powodować lub nasilać zaburzenia pracy jelit u pacjentów szczególnie narażonych, takich jak pacjenci z zaburzoną czynnością nerek, dzieci w wieku poniżej 2 lat lub osoby w podeszłym wieku.

W przypadku poważnie zaburzonej czynności nerek, ten lek, może spowodować zwiększenie stężenia magnezu we krwi i zwiększenie stężenia glinu we krwi, co powoduje ryzyko zatrucia. Duże dawki glinu przez długi okres czasu mogą być magazynowane, zwłaszcza w tkance nerwowej i kostnej. Może to prowadzić do uszkodzenia mózgu (encefalopatia, demencja) i niedokrwistości (niedokrwistość mikrocytarna) lub pogłębić związane z dializą rozmiękanie kości (osteomalacja). Dlatego należy unikać przyjmowania dużych dawek przez dłuższy czas, jeśli ma się zaburzoną czynność nerek.

U pacjentów z porfirią (zaburzenie tworzenia czerwonego barwnika krwi) poddawanych hemodializie (płukanie krwi), stosowanie leku może stanowić zagrożenie i dlatego należy go przyjmować wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

U pacjentów z wrzodami żołądka lub dwunastnicy należy rozważyć wykonanie badań na obecność Helicobacter pylori oraz - w przypadku wykrycia - terapię mającą na celu całkowitą eliminację bakterii.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, podejrzewa, że może być w ciąży lub zamierza zajść w ciążę, przed zastosowaniem tego leku powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty.
W ciąży lek można stosować tylko po konsultacji z lekarzem. Jeśli to konieczne, należy przyjmować ten lek tylko przez krótki czas w najmniejszej możliwej dawce.
Związki glinu przechodzą do mleka matki. Nie należy zakładać zagrożenia dla noworodka, ponieważ wchłaniają się tylko bardzo małe ilości. Możliwe jest zatem karmienie piersią, pod warunkiem przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i czasu stosowania.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pacjent przyjmuje, ostatnio przyjmował lub zamierza przyjmować jakiekolwiek inne leki. Jednoczesne przyjmowanie chinidyny (produkt leczniczy przeciw zaburzeniom rytmu serca) może zwiększyć jej stężenie we krwi i tym samym doprowadzić do przedawkowania. Jednoczesne przyjmowanie środków żołądkowych zawierających glin z innymi produktami leczniczymi może upośledzać ich wchłanianie. Znaczne zmniejszenie wchłaniania opisano w przypadku niektórych antybiotyków, takich jak tetracykliny, fluorochinolony (np. cyprofloksacyna, norfloksacyna, pefloksacyna) i cefalosporyny (np. cefpodeksym).
Równie zmniejszone może być wchłanianie następujących leków: chlorochina, allopurynol, niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. (np. diklofenak, kwas acetylosalicylowy, naproksen, indometacyna, diflunisal), penicylamina, digoksyna, izoniazyd, kaptopril, atenolol, metoprolol, propranolol, dikumarol, lewotyroksyna, ketokonazol, gabapentyna, blokery receptora H2, bisfosfoniany, etambutol, antybiotyki linkozamidowe (np. klindamycyna). np. klindamycyna), fluorek sodu, rosuwastatyna, glikokortykoidy, związki żelaza i neuroleptyki typu fenotiazyny (np. chlorpromazyna).
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje salicylany.

Nie stosować leku jednocześnie z kwaśnymi napojami. Również tabletki musujące zawierają kwasy owocowe (np. cytryniany), które mogą zwiększać wchłanianie glinu. Może to prowadzić do zwiększenia stężenia glinu we krwi, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak opisano w ulotce lub jak zalecił lekarz.

Jeśli lekarz nie zaleci inaczej:
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy: dorośli zazwyczaj przyjmują 1-2 saszetki leku nierozcieńczonego, od 1 do 2 godzin po każdym posiłku i bezpośrednio przed pójściem spać.
Dawka dobowa nie powinna przekraczać 4-6 saszetek zawiesiny.
Objawowe leczenie zgagi i dolegliwości żołądkowych związanych z działaniem kwasu: w razie potrzeby należy przyjąć 1 saszetkę leku kilka razy na dobę.

Przed użyciem należy mocno ugnieść saszetkę, a następnie rozerwać w zaznaczonym miejscu. Można nałożyć zawartość saszetki na łyżeczkę i następnie zażyć albo przyjąć bezpośrednio z saszetki do ust.

Inne leki należy zawsze przyjmować co najmniej dwie godziny przed lub po przyjęciu leku.

Czas trwania leczenia zależy od rodzaju i stopnia zaawansowania, a także przebiegu choroby. Jeśli podczas leczenia objawy utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie, należy skonsultować się z lekarzem.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać z dala od ujemnych temperatur. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu. Maaloxan 25 mVal roztwór możecie kupić na stronie apteki internetowej www.apodiscounter.pl.