Calperos 1000 kapsułki jest lekiem zawierającym węglan wapnia, będący cennym dla organizmu źródłem wapnia zjonizowanego. Lek stosuje się m.in. w okresie intensywnego wzrostu zapotrzebowania na wapń u dzieci i młodzieży oraz w przebiegu ciąży i podczas laktacji, gdy codzienna dieta jest uboga w produkty zawierające wystarczające ilości wapnia oraz w zaburzeniach wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych. Lek jest pomocny także, gdy u pacjenta występuje zmniejszone stężenie wapnia we krwi z podwyższonym stężeniem fosforu i jednoczesną przewlekłą niewydolnością nerek, u pacjentów poddawanych dializom i zapobiegawczo przy wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej. Lek można stosować profilaktycznie i uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy, po długotrwałym unieruchomieniu i w okresie rekonwalescencji koniecznej w wyniku złamania kości oraz wspomagająco w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych.

Calperos 1000 kapsułki pomaga pokryć dzienne zapotrzebowanie na wapń, zmniejszając jednocześnie utratę wapnia z układu kostnego, co jest szczególnie ważne dla prawidłowego tworzenia i mineralizacji tkanki kostnej. Produkt zapobiega wystąpieniu zmian kostnych w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek, reguluje prawidłowe przewodzenie w nerwach i kurczliwość mięśni poprzecznie prążkowanych. Dba o pracę mięśnia sercowego, utrzymuje równowagę elektrolitów, uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi, a dzięki właściwości zmniejszania przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych działa też przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo. Wapń łagodzi także odczyny alergiczne na powierzchni skóry i błon śluzowych. Węglan wapnia zawarty w preparacie pomaga pokryć dzienne zapotrzebowanie na wapń, zmniejsza utratę wapnia z układu kostnego u kobiet w okresie około- i postmenopauzalnym oraz u wszystkich osób w podeszłym wieku. Zapobiega wystąpieniu zmian kostnych w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek. Wpływa łagodząco na odczyny alergiczne na powierzchni skóry i błon śluzowych.

Jedna kapsułka leku zawiera 400 mg jonów wapnia w postaci 1000 mg wapnia węglanu. Substancje pomocnicze: stearynian magnezu, talk. Skład kapsułki żelatynowej: dwutlenek tytanu (E 171), indygotyna (E 132), żelatyna.

Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości na lek, należy wówczas natychmiast przerwać stosowanie. Jeśli znana jest jakakolwiek alergia na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników produktu leczniczego, nie wolno go stosować.

Tego produktu leczniczego nie wolno stosować:
- przy zwiększonym stężeniu wapnia we krwi i nadmiernym wydalaniu wapnia w moczu, np. w nadczynności tarczycy, przytarczyc, przedawkowaniu witaminy D3, nowotworach odwapniających, takich jak szpiczaki i nowotworach dających przerzuty do kości, w ciężkiej niewydolności nerek nie leczonej dializami,
- w kamicy nerkowej,
- przy leczeniu glikozydami nasercowymi,
- w ciężkiej hiperkalciurii (mocz z nadmierną ilością wydalanego wapnia).

W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczna jest kontrola stężenia wapnia i fosforu we krwi podczas stosowania leku. Podczas stosowania dużych dawek, zwłaszcza z jednoczesnym przyjmowaniem preparatów witaminy D, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi z następowym uszkodzeniem nerek, dlatego u takich pacjentów należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi i czynność nerek.

Pacjenci leczeni glikozydami nasercowymi przed zastosowaniem preparatów wapnia powinni poradzić się lekarza, gdyż jednoczesne przyjmowanie obu leków może nasilić działanie glikozydów na serce i spowodować ryzyko zaburzeń rytmu.
Podczas leczenia wysokimi dawkami a zwłaszcza przy równoczesnym przyjmowaniu witaminy D, tiazydowych leków moczopędnych i (lub) leków albo produktów spożywczych zawierających wapń (takich jak mleko), istnieje ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt wysokiego stężenia wapnia we krwi) z późniejszym zaburzeniem czynności nerek lub zespołem mleczno-alkalicznyme. Ryzyko to dotyczy też kobiet w ciąży przyjmujących duże dawki wapnia i pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. U tych pacjentów należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy oraz monitorować czynność nerek.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
W okresie ciąży i okresie karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla płodu i dla noworodka.

Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia, zmniejszają tym samym ilość jonów wapnia wydzielonych do moczu i stwarzają ryzyko wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi. W przypadkach jednoczesnego stosowania należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi.
Podawane jednocześnie kortykosteroidy działające układowo zmniejszają wchłanianie wapnia i może być konieczne zwiększenie jego dawki.
Sole wapnia podawane doustnie zmniejszają wchłanianie, z przewodu pokarmowego, jednocześnie zażytych antybiotyków tetracyklinowych i związków fluoru. Leki te należy podawać w odstępie 2 godzin.
Związki wapnia mogą również powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych antybiotyków z grupy cefalosporyn oraz preparatów zawierających żelazo.
Preparaty wapnia mogą nasilać działanie i tym samym, zwiększać toksyczność glikozydów nasercowych. Dlatego podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować czynność serca (elektrokardiogram) i stężenie wapnia we krwi.
Bisfosfoniany lub fluorek sodu należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia, ze względu na zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego w przypadku jednoczesnego stosowania.
Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400 j.m./dobę zwiększa się znacząco wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia. Podczas leczenia skojarzonego witaminą D i lekiem Calperos należy systematycznie sprawdzać stężenie wapnia.
Lek osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy.
Kwas szczawiowy (zawarty w dużych ilościach w szpinaku i rabarbarze) i kwas fitynowy (zawarty w pełnych ziarnach) mogą zmniejszać wchłanianie wapnia z powodu tworzenia nierozpuszczalnych soli wapnia. Pacjenci nie powinni zażywać preparatów wapnia w ciągu 2 godzin od przyjęcia pokarmów z dużą zawartością kwasu szczawiowego lub fitynowego.
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt wysokiego stężenia wapnia we krwi).

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza bądź farmaceuty.

Dawkę ustala się zazwyczaj w oparciu o zapotrzebowanie dzienne, które przedstawia się następująco:
Kategoria wiekowa / Ilość w mg (w przeliczeniu na wapń elementarny)
Młodzież i dorośli / 800 – 1200
Kobiety w ciąży i karmiące piersią / 1000 – 1500
Kobiety po menopauzie nie stosujące hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) / 1500
Kobiety po menopauzie stosujące HTZ / 1000
Wszyscy powyżej 65 r. ż. / 1500

Zwyczajowe dawkowanie: 1 kapsułka twarda (400 mg wapnia) 1 do 3 razy na dobę.
Nie należy stosować więcej niż 1200 mg jonów wapnia na dobę, czyli nie więcej niż 3 kapsułki.
Stosowanie u dzieci powyżej 7 roku życia i młodzieży:
Należy stosować lek o niższej zawartości jonów wapnia - 200 mg (500 mg wapnia węglanu).

• Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25 °C, chronić przed wilgocią.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

Calperos 1000 kapsułki możecie kupić na stronie apteki internetowej www.apodiscounter.pl.