Omeprazol ratiopharm 20mg kapsułki dojelitowe zawiera substancję czynną omeprazol należącą do grupy leków nazywanych „inhibitorami pompy protonowej”. Działają one poprzez zmniejszenie ilości kwasu produkowanego przez żołądek. Omeprazol ratiopharm 20mg kapsułki dojelitowe stosuje się u dorosłych do krótkotrwałego leczenia dolegliwości refluksowych (np. zgaga, cofanie się kwasu). Refluks to cofanie się kwasu z żołądka do przełyku, który może ulec zapaleniu i boleć. Może powodować objawy, takie jak palący ból w klatce piersiowej promieniujący do gardła (zgaga) i kwaśny smak w ustach (cofanie się kwasu).

Substancja czynna: 20 mg omeprazolu w kapsułce.

Pozostałe składniki:
granulki cukrowo-skrobiowe (sacharoza, skrobia kukurydziana),
skrobia karboksymetylowa sodowa,
laurylosiarczan sodu,
poliwinylopirolidon K30,
hypromelozofalalan,
sacharoza,
hypromeloza,
mannitol,
glicerolodiacetan monoalkanoat,
talk.

Otoczka kapsułki:
żelatyna,
dwutlenek tytanu (E171),
tlenek żelaza (E172),
żółcień chinolinowa (E104),
indygo karmin (E132).

Kapsułki z żółtą dolną częścią i zieloną górną częścią, zawierają małe, białe mikropelletki.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką i tylko wtedy, gdy jest to konieczne. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Omeprazol ratiopharm 20mg kapsułki dojelitowe nie może być przyjmowany:
— jeśli pacjent jest uczulony (nadwrażliwy) na omeprazol lub którykolwiek składnik wymieniony w punkcie 6,
— jeśli jest uczulony na leki zawierające inne inhibitory pompy protonowej (np. pantoprazol, lanzoprazol, rabeprazol, ezomeprazol),
— jeśli przyjmuje lek zawierający nelfinawir (stosowany w leczeniu zakażenia HIV).

Nie należy przyjmować Omeprazol ratiopharm 20mg kapsułki dojelitowe dłużej niż 14 dni bez konsultacji z lekarzem.
Jeśli dolegliwości nie ustępują lub nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem.

Przed przyjęciem leku Omeprazol ratiopharm 20mg kapsułki dojelitowe należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:

— planowane jest wykonanie określonego badania krwi (chromogranina A),
— kiedykolwiek podczas leczenia lekiem podobnym do , który również zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego, wystąpiły reakcje skórne.

Przyjmowanie omeprazolu może prowadzić do zapalenia nerek. Objawy mogą obejmować zmniejszoną ilość wydalanego moczu, krew w moczu i/lub reakcje nadwrażliwości, takie jak gorączka, wysypka, sztywność stawów. Należy niezwłocznie zgłosić takie objawy lekarzowi.

Jeśli wystąpi wysypka skórna, szczególnie na obszarach skóry narażonych na słońce, należy niezwłocznie poinformować lekarza, ponieważ konieczne może być przerwanie leczenia tym lekiem. Należy wspomnieć również o innych szkodliwych objawach, takich jak bóle stawów.

Lek może maskować objawy innych chorób. Należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli przed lub w trakcie przyjmowania leku wystąpi którykolwiek z poniższych stanów:

— niezamierzona, znaczna utrata masy ciała i trudności w połykaniu,
— bóle brzucha lub niestrawność,
— wymioty pokarmem lub krwią,
— smoliste stolce (krew w stolcu),
— ciężka lub przewlekła biegunka — omeprazol może powodować niewielkie zwiększenie ryzyka biegunki zakaźnej,
— wcześniejsze wrzody żołądka lub operacja przewodu pokarmowego,
— stosowanie ciągłego leczenia niestrawności lub zgagi przez 4 tygodnie lub dłużej,
— utrzymujące się od 4 tygodni (lub dłużej) objawy niestrawności lub zgagi,
— żółtaczka lub ciężka choroba wątroby,
— wiek powyżej 55 lat i nowe lub zmienione dolegliwości.

Pacjenci nie powinni przyjmować omeprazolu profilaktycznie.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach. Ten lek może wpływać na działanie innych leków, a inne mogą wpływać na działanie omeprazolu. Nie należy przyjmować tego leku, jeśli pacjent przyjmuje: 

— nelfinawir (lek stosowany w leczeniu HIV).

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje:
— ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol (przeciwgrzybicze),
— digoksynę (na serce),
— diazepam (lęk, napięcie mięśni, padaczka),
— fenytoinę (padaczka) — może być konieczna kontrola stężenia leku,
— leki przeciwzakrzepowe (warfarynę i inne antagoniści witaminy K),
— ryfampicynę (gruźlica),
— atazanawir (HIV),
— takrolimus (po przeszczepach),
— dziurawiec (łagodne depresje),
— cylostazol (chromanie przestankowe),
— sakwinawir (HIV),
— klopidogrel (zapobieganie zakrzepom),
— erlotynib (leczenie nowotworów),
— metotreksat (w dużych dawkach w chemioterapii) — lekarz może czasowo wstrzymać omeprazol.

Kapsułkę dojelitową można przyjmować z posiłkiem lub na czczo.

Przed przyjęciem leku należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży lub stara się o dziecko.
Lekarz zdecyduje o możliwości stosowania.
To samo dotyczy karmienia piersią.

Omeprazol ratiopharm 20mg kapsułki dojelitowe raczej nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Mogą jednak wystąpić zawroty głowy i zaburzenia widzenia. W takim przypadku nie należy prowadzić ani obsługiwać maszyn.

Ten lek zawiera sacharozę. Pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w kapsułce, czyli praktycznie „bez sodu”.

Jak każdy lek, również ten może wywoływać działania niepożądane. 

— częste: bóle głowy, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia, nudności, wymioty, łagodne polipy żołądka. 

— niezbyt częste: obrzęk stóp i kostek, bezsenność, zawroty głowy, mrowienie, senność, vertigo, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, wysypka, pokrzywka, świąd, ogólnie złe samopoczucie, brak energii

— rzadkie: zaburzenia krwi, ciężkie reakcje alergiczne, małe stężenie sodu, pobudzenie, dezorientacja, depresja, zmiany smaku, zaburzenia widzenia, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, zapalenie jamy ustnej, zakażenie grzybicze, problemy z wątrobą, wypadanie włosów, wysypka po słońcu, bóle stawów i mięśni, ciężkie zapalenie nerek, nadmierna potliwość

— bardzo rzadkie: ciężkie zaburzenia krwi, agresja, halucynacje, ciężkie zaburzenia wątroby (w tym niewydolność, zapalenie mózgu), ciężkie reakcje skórne, osłabienie mięśni, powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn

— częstość nieznana: wysypka z bólami stawów, zapalenie jelit, niskie stężenie magnezu, mogące obniżać poziom wapnia.

Bardzo rzadko lek może wpływać na poziom leukocytów → ryzyko zakażeń.
W przypadku gorączki, złego stanu ogólnego, bólu gardła, szyi lub jamy ustnej, trudności w oddawaniu moczu należy pilnie skontaktować się z lekarzem. Możliwa agranulocytoza.

Lek należy stosować zgodnie z ulotką lub zaleceniami lekarza.

Typowa dawka: jedna kapsułka 20 mg raz dziennie przez 14 dni.

Jeśli po tym czasie objawy się utrzymują, należy poinformować lekarza.

Może być konieczne przyjmowanie kapsułki przez 2–3 kolejne dni, zanim nastąpi poprawa.

Sposób przyjmowania

— zaleca się przyjmować kapsułkę rano,
— przyjmować z jedzeniem lub na czczo,
— połknąć w całości, popijając pół szklanki wody,
— nie żuć ani nie miażdżyć — mikropeletki muszą pozostać nienaruszone, aby lek nie uległ zniszczeniu w żołądku.

Mikropeletki uwalniają substancję w jelicie.

Jeśli pacjent ma trudności z przełykaniem: 

— otworzyć kapsułkę i natychmiast połknąć jej zawartość z pół szklanki wody,
— lub wsypać zawartość do soku kwaśnego (jabłkowy, pomarańczowy, ananasowy), musu jabłkowego lub naturalnego jogurtu,
— mieszać tuż przed przyjęciem, wypić natychmiast lub w ciągu 30 minut,
— wypłukać szklankę pół szklanki wody i wypić,
— granulek nie wolno żuć ani miażdżyć,
— kapsułkę można również ssać, a granulat połknąć popijając wodą.

Nie należy przekraczać zalecanej dawki. W razie przyjęcia zbyt dużej dawki — kontakt z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku pominięcia dawki: przyjąć pominiętą dawkę, gdy pacjent sobie przypomni, chyba że zbliża się czas kolejnej.
Nie przyjmować dawki podwójnej.

— Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci,
— Nie stosować po upływie terminu ważności,
— Nie przechowywać powyżej 25°C,
— Nie wyrzucać leków do kanalizacji — zapytać farmaceutę o sposób utylizacji.