Zioła szwedzkie. Czym są i jak działają?

Zioła szwedzkie to mieszanka roślin skomponowana zgodnie z ich indywidualnymi właściwościami. Bazuje na wiedzy i medycynie naturalnej, która od wieków wykorzystuje naturalne składniki w uzupełnianiu diety i łagodzeniu wielu dolegliwości. Czy jednak warto się nimi wspomagać, kto może je zażywać i w jakiej formie dostępne są zioła szwedzkie?

Kim była Maria Treben?

Ziołolecznictwo, a szerzej: medycyna naturalna, zyskuje coraz większe grono zwolenników, także wśród autorytetów medycznych i naukowych. Nic w tym dziwnego – opieranie się tylko na naturalnych, a nie sztucznie wytwarzanych składnikach może przynosić wiele korzyści. Wymaga to jednak wiedzy, doświadczenia i szacunku dla przeszłości oraz dla natury. Wszystkie te atuty miała słynna zielarka Maria Treben.

Ta urodzona w Austrii badaczka ziołami zaczęła zajmować się w roku 1961. W czasie swojej edukacji medycznej. stopniowo coraz lepiej poznawała kolejne zioła oraz ich zastosowanie. Jest autorką dwóch znaczących publikacji (Kuracje Marii Treben oraz Apteka Pana Boga), które przełożono na 24 języki, a ich nakład przekroczył liczbę 8 milionów. Maria Treben aktywnie nauczała i propagowała ideę powrotu do natury. Jej wygłaszane w całej Europie wykłady przyciągały tłumy słuchaczy, a ona sama uznawana jest za pionierkę naturalnego nurtu w medycynie w XX wieku.

Uważa się, że oryginalne zioła szwedzkie opracował lekarz Paracelsus, a pierwsi propagatorzy – Klaus Samst i Urban Hjame częściowo jego idee rozprzestrzenili. Maria Treben przywróciła im niejako popularność, dzięki czemu świat ziołolecznictwa jest tak bogaty.
szwedzkie zioła

Zioła szwedzkie według Marii Treben

Najważniejszym osiągnięciem Marii Treben jest opracowanie gotowych, łatwych do stosowania i – co równie ważne – skutecznych mieszanek ziół, zalecanych do spożywania na konkretne dolegliwości. W odróżnieniu od wielu zwolenników medycyny naturalnej, nie negowała ona medycyny konwencjonalnej, a wręcz zalecała swoim pacjentom konsultację z lekarzem i uzgodnienie z nim kuracji opartej na ziołach i farmaceutykach.

Opisane przez nią mieszanki ziół (najczęściej nazywanych ziołami szwedzkimi Marii Treben, składające się z jedenastu opisanych przez nią roślin, mają szerokie zastosowanie. Zaleca się ich używanie w przypadku wystąpienia mniej lub bardziej poważnych schorzeń, ale zwłaszcza podkreśla się ich działanie profilaktyczne. Ważną zaletą mieszanki ziół Marii Treben jest ich wydajność oraz prostota w przygotowaniu, a także to, że zioła są z reguł bezpieczne i dobrze tolerowane.

Mieszanka ziół szwedzkich Marii Treben stanowi doskonałe uzupełnienie leczenia wielu dolegliwości. Zaleca się ich stosowanie między innymi na wszystkie dolegliwości i zaburzenia widzenia, zapalenia i podrażnienia gardła czy bóle zębów. Zioła te pozwalają także uzupełnić leczenie poważniejszych chorób, takich jak ospa wietrzna czy żółtaczka. Raz jeszcze należy podkreślić ich doskonałe właściwości profilaktyczne. Codzienne stosowanie mieszanki (rano i wieczorem) poprawia ogólny dobrostan, korzystnie wpływa na cerę, trawienie, przywraca apetyt i prawidłową przemianę materii. Co więcej, zgodnie z zasadą w zdrowym ciele zdrowy duch, poprawia również samopoczucie.

Nalewka z ziół szwedzkich może być też stosowana zewnętrznie jako środek przeciwbólowy na mięśnie i stawy. Wystarczy wacikiem nasączonym płynem nacierać chore miejsce. Z  uwagi na wysoką zawartość alkoholu w nalewce, trzeba natłuścić leczony obszar skóry, gdyż etanol może podrażniać i przesuszać skórę.

zioła szwedzkie zastosowanie

 

Zioła szwedzkie — skład

Mieszanka ziół szwedzkich opiera się na dokładnie wyliczonych, optymalnie ze sobą połączonych ziół, z których każde ma określone działanie. Do mieszanki należą:

  • aloes (ewentualnie piołun);
  • mirra;
  • szafran;
  • senes;
  • kamfora;
  • rabarbar;
  • kurkuma;
  • manna;
  • teriak;
  • dziewięćsiła;
  • arcydzięgiel.

W sklepach zielarskich oraz z żywnością eko można kupić mieszankę zarówno w formie gotowej nalewki, jak i w postaci suchego ekstraktu. Samodzielne przygotowanie ziół szwedzkich w formie nalewki też nie nastręcza wielu kłopotów. Wystarczy zalać susz maksymalnie 2 litrami alkoholu 40% i odstawić na dwa tygodnie. Powstałą kompozycję można stosować wewnętrznie lub zewnętrznie.

Komu nie wolno spożywać mieszanki ziół?

Czy coś tak zdrowego i wszechstronnego jak zioła szwedzkie może mieć przeciwwskazania? Jak każdy wyrób medyczny oraz kosmetyczny, również zioła powinny być stosowane rozsądnie. Przede wszystkim, nalewki z ziół szwedzkich nie powinny spożywać osoby z chorobą alkoholową lub zaburzeniami pracy wątroby. Ostrożnie do niej powinny również podchodzić kobiety w ciąży i w okresie laktacji — najlepiej najpierw zapytać lekarza. W takich przypadkach zawarty w produkcie alkohol zamiast pomóc — zaszkodzi. Poza tym, zdarzają się alergie i nietolerancje niektórych substancji na bazie roślin. Jeżeli mamy ją stwierdzoną u siebie, najlepiej unikać tego produktu. Wreszcie, jeżeli cierpimy na niedrożność jelit, niewydolność nerek oraz padaczkę, nalewki należy bezwzględnie unikać.

Warto również zauważyć, że niektóre zioła, jak każda substancja lecznicza, może wchodzić w interakcje z syntetycznymi lekami. Jeżeli przewlekle lub okresowo bierzemy jakiekolwiek leki lub suplementy diety, najlepiej poradzić się lekarza przed zastosowaniem ziół szwedzkich.

Zastrzegamy, że niniejszy serwis ma charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Żadna treść w nim zamieszczona nie stanowi porady medycznej, dietetycznej, kosmetologicznej ani farmaceutycznej. Pracownicy Serwisu dokładają wszelkich starań, aby treść w nim zamieszczona była zgodna z najnowszą wiedzą medyczną, jednakże droga profilaktyki oraz leczenia zależy wyłącznie od Pacjenta i jego lekarza. Serwis nie udziela porad medycznych ani świadczeń zdrowotnych w rozumieniu ustawy art. 3 ust 1 ustawy o działalności leczniczej.

Właściciel Serwisu jest jedynym podmiotem władnym rozpowszechniania treści w nim zamieszczonych. Żaden utwór nie może być powielany i/lub rozpowszechniany w żaden sposób bez pisemnej zgody Właściciela. Jakiekolwiek naruszenie tego zapisu, w formie drukowanej, mechanicznej czy elektronicznej, jest zabronione prawnie.